Nog niet veel tijd gehad om te bloggen…
Maar hier alvast enkele foto’s!
Geplaatst in Uncategorized | Reageer »
明日.
Morgen!
ブリュッセル – アムステルダム – 香港 – 東京
Buryusseru – Amusuterudamu – Honkon – Tōkyō
Zo. Tijd om deze blog nog eens van onder het stof te halen, en wel met een een muzikale terugblik op 2011. Een persoonlijk, inconsistent, onvolledig en weinig relevant lijstje!
Stephan Mathieu: ‘A Static Place’.
Ontroerende schoonheid!
Antlers: ‘Burst Apart’.
Zelden zoveel naar een plaat geluisterd als naar deze.
I should have built better walls / Or slept in my clothes (I Don’t Want Love)
A Winged Victory For The Sullen: ‘A Winged Victory For The Sullen’.
Voor de troost. En rust. De zalvende klank van strijkers, gitaren, en veel reverb. En door titels als ‘ We Played Some Open Chords and Rejoiced, For the Earth Had Circled the Sun Yet Another Year‘ of ‘ All Farewells Are Sudden‘, of, ah, het wordt alsmaar toepasselijker, ’A Symphony Pathetique‘. En omdat het een ode is aan wijlen Mark Linkous. En omdat Adam Wiltzie weinig verkeerd kan doen, ook wel. En omdat het een geweldig concert was, daar in de Botanique, in november.
Tim Hecker: ‘Ravedeath, 1972′.
Wat een hoes! Wat een plaat! Wat een slapeloze nachten! (Lang leve de koptelefoon)
PJ Harvey: ‘Let England Shake’
Hoe we, de dag dat Polly Jean Harvey voor de tweede keer de Mercury Prize won, op reis waren in Engeland. En een paar dagen later het kleine kerkje in Eype bezochten, waar dit album was opgenomen. Hoe we vanuit Dorchester over Engelse wegen reden, met PJ door de luidsprekers. De vriendelijke man in het kerkje, en hoe hij behoorlijk verbaasd was dat we speciaal naar die afgelegen plek gereden waren. Hoe hij zei dat hij aan Polly zou vertellen dat we geweest waren. Hoe we nadien verder reden naar Chesil Beach. En hoe we cucumber sandwiches en scones aten in Portland. En hoe we ‘s avonds de boot misten in Dover. Hoe ik ‘s nachts, alleen, buiten op het dek stond. Hoe mijn ogen en gezicht nat werden van de mist, en hoe ik voor het eerst hoorde hoe een misthoorn klonk. Daarom.
Colin Stetson: New History Warfare Vol. 2: Judges
Wat. Een. Plaat! Wat. Een. Vent! Beluister het om het te geloven. Of beter nog: woon eens een concert bij van de man, die op z’n eentje klinkt alsof er verschillende muzikanten het podium bevolken. Om van te janken, zo ontroerend mooi. (Al kan dat ook aan mij liggen, dat van dat janken dan – ik heb u gewaarschuwd)
En verder:
Lanterns on the Lake: ‘Gracious Tide, Take me Home’
Lanterns on the Lake! Enkele jaren geleden leren kennen op het fantastische End of the Road-festival, dit jaar live mogen zien in Brussel, waar ze hun dromerige debuutplaat kwamen voorstellen. Prachtig.
Thurston Moore: ‘Demolished Songs’.
Hoe doet’m het toch, hoe doet’m het toch!
Bon Iver: ‘Bon Iver’
Ja ja. Op repeat, deze plaat. Een beetje omdat ik onderweg was en er weinig anders op m’n ipod stond dat ik toen kon smaken. Op repeat dus, en repeat, en repeat. En niet beu gehoord. En hun mooie passage in de AB indachtig – met Colin Stetson bij de personeelsleden!
Other Lives: Tamer Animals
Toch wel een redelijk ‘wauw’-gehalte. ‘n Revelatie.
dEUS: ‘Keep you close’
Jazeker. dEUS.
Radiohead: ‘The King Of Limbs’
Ah! Radiohead! De groep waarvoor ik mijn belofte niet meer naar Vorst te gaan wil verbreken, mochten ze er ooit nog eens spelen!
Ik herinner me nog hoe ik die dag, toen hun bijhorende Gazette uitkwam, ‘s middags naar de Nieuwstraatse FNAC spurtte om een exemplaar mee te grissen. Verbaasde blikken, zo hier en daar. En nadien een broodje van bij de Exki. Maar he, ho, ‘t gaat hier om de muziek he, mister!
En dan vergeet ik er waarschijnlijk nog wel een paar. Het is dan ook een inconsistent, onvolledig en weinig relevant lijstje.
Nu: op naar 2012. Hoera.
Een overzicht van de verschillende Brusselse bloggers? Kreature.be bracht ze samen op een leuke grafische manier:
Bron: kreature.be
Er zijn grosso modo twee soorten mensen: zij de van ‘rare muziek’ houden, en zij die het van ‘rare muziek’ op hun heupen krijgen. De tweede groep had op zondagnamiddag, 28/11 weinig te zoeken in de Passage Charles Rogier, waar Les Ateliers Claus tegenwoordig huis houdt. Alhoewel, de afwezigen hadden ongelijk!
Onder de naam Musiques Insolites organiseert Les Ateliers Claus i.s.m. Metaphon concerten/performances van muzikanten/geluidskunstenaars die ongewone muziek brengen.. Deze keer waren de componisten Jos Smolders en Asmus Tietchens uitgenodigd voor een zondagsmatinee. (Uitstekend idee overigens, zulke matinees!)
Hoewel eerder frisjes was het best gezellig: kussens werden uitgedeeld, de aanwezigen nestelden zich neer. De waterkoker borrelde, handen werden verwarmd aan een glas thee, en op de achtergrond weerklonk het uitstekende ‘As the sun kissed the horizon’ uit het al even uitstekende album van Biosphere, ‘Substrata’.
Jos Smolders (°1960) mocht de spits afbijten. De Nederlander houdt zich voornamelijk bezig met sounddesign en is tevens de drijvende kracht achter EARlabs. Hij bracht een performance waarbij gebruik gemaakt werd van 4 luidsprekers, één in elke hoek van de zaal. Zowel abstracte geluiden als de menselijke stem (weliswaar gesampled en vervormd), werden aangewend. Een bevreemdend effect, zeker in combinatie met de 4 luidsprekers, waardoor het geluid een bijkomende, ruimtelijke dimensie kreeg. Helaas kon Smolders z’n performance niet volledig brengen, wegens een falende laptop (“System crashed twice. I think because of the loud low freqs. Happened each time I used a heavy 50hz bass.“, zo schrijft hij op z’n site). Gelukkig had hij al een groot deel van z’n optreden kunnen afwerken alvorens zijn computer de geest gaf.
Recent werk van Jos Smolders kan je via volgende link beluisteren:
Asmus Tietchens (°1947) is in de ‘rare-muziek-middens’ allesbehalve een onbekende. De Duitser begon in de jaren ’60 te experimenteren met tapeloops, reverb en gitaar. Al snel spitste hij zich toe op zogenaamde ‘atonale muziek‘ en ‘musique concrète‘. In de jaren ’80 maakte hij verrassend toegankelijke (pop)muziek, om zich nadien weer helemaal toe te leggen op abstracte composities. Hij heeft talloze platen/cd’s en cassettes uitgebracht en is naast componist ook docent (design, communication design and sound research) aan de Hochschule für angewandte Wissenschaften Hamburg (HAW). Hij won verscheidene prijzen, waaronder de Karl-Sczuka-Preis für Akustische Kunst en steekt niet onder stoelen of banken dat hij een autodidact is:
“No studies, no academic education no scholarships just pure learning by doing = self-taught appropriation of creative skills and handling of analogue and digital studio technology. I am my own Tonmeister.“
Asmus Tietchens, Les Ateliers Claus (28/11/2010)
Tonmeister, dat is wel het minste dat je van hem kan zeggen. Een computer gebruikt hij niet, een sampler evenmin. Zijn composities bestaan voornamelijk uit abstracte geluiden (sinusgolven) met occasioneel ‘concreet geluid’, zoals het geluid van uiteenspattende waterdruppels. Het resultaat: een verbluffende, abstracte soundtrack die ons meenam naar verlaten steden waar machines doelloos brommen, water uit roestige buizen drupt, onbestemde wezens schreeuwen en meteoren de hemel oplichten. Vergis u echter niet: Asmus Tietchens’ universum heeft niets met ‘new age’ te maken, integendeel. Of, om het met zijn eigen woorden te zeggen:
“The most dangerous movement since Hitler and Stalin is the New Age Movement. To the hell with it.“
Geplaatst in brussel, muziek | Getagged abstract, ambient, asmus tietchens, atonaal, brussel, brussels, bruxelles, eigenaardige muziek, jos smolders, les ateliers claus, matinee, musique concrète, musiques insolites, passage charles rogier, temporary art gallery | 1 reactie »
archief
Tags
Flickr
More Photos
