Wie mij een beetje kent weet dat ik van vreemde en ongewone muziek hou. Eén van mijn favoriete, ietwat ongewone cd’s is Systemisch van Oval.
Het moet ergens rond het midden van de negentiger jaren geweest zijn, toen ik in contact kwam met de muziek van Oval. Het feit dat ik het er nu, meer dan 10 jaar later, nog steeds over heb, bewijst dat deze Duitsers toch wel enige indruk hebben nagelaten.
Rond 1994 werd Systemisch uitgebracht bij Mille Plateaux. Personeel van dienst was spilfiguur Markus Popp, Sebastian Oschatz en Frank Metzger. Deze heren hebben zo hun eigen ideeën over (elektronische) muziek. Zo werden de stukken op Systemisch gecomponeerd zonder ‘echte’ instrumenten: moedwillig beschadigde cd’s -beschreven met viltstiften-, een gemodificeerde cd-speler en wat geluidssoftware vormden de grondstoffen.
Resultaat: rythmische micro-loops en geluidsstructuren op basis van het typische ’skip’-getik en geklik. Luister naar een kapotte cd en u weet wat ik bedoel.
Wat Popp en co echter met dit onwaarschijnlijke (non-) instrumentarium bereikten overtreft alles: het getik en geskip (’glitch’ volgens muziekjournalisten die zeggen dat ze weten waarover ze schrijven) vormt schoonheid van de zuiverste soort. Bovendien slagen Popp en co er zelfs in om een ‘catchy’ element toe te voegen (bv Aerodeck).
Ambient, glitch, … hoe je het ook noemt. Het is en blijft een prachtige, fenomenale plaat.
Tijd voor een trivium: ook de reclamejongens hebben Systemisch ontdekt. Jazeker, Oval weerklinkt meermaals in de huiskamers als de tv aanstaat. Als soundtrack godbetert, bij een reclamespot voor een bepaald parfum…
